Γαλατόπιτα αφράτη και λεμονομυρωδάτη

Η γαλατόπιτα που λιώνει στο στόμα και μοσχοβολά λεμόνι, κανέλα και βανίλια!!!!

Τα ροζ γράμματα βγήκαν κατά λάθος και δεν μπορώ να τα επαναφέρω σε μαύρο χρώμα. Ελπίζω να μην είναι πολύ ενοχλητικό!!!!

Είχα κάτι χρόνια να φτιάξω γαλατόπιτα κι έφαγα στο σπίτι της αδελφής μου. Ενθουσιάστηκα!!! Γλύκα και μοσχοβολιές!!!! Φυσικά και πήρα τη συνταγή και σήμερα την έφτιαξα!!!! 
Όπως έχω ξαναγράψει οι περισσότερες συνταγές είναι από φίλες, από ταβέρνες, από περιοδικά ή βιβλία συνταγών. Τώρα όλοι αυτοί από που τις έχουν πάρει δεν ξέρω. Όλες οι νοικοκυρές που μας αρέσουν ωραίες και καινούργιες γεύσεις έτσι κάνουμε, ανταλλάσσουμε τις συνταγές μας. Όταν κάποια συνταγή που αναρτώ είναι δική μου σας το γράφω. 
Εύχομαι σε όλους σας Καλές Αποκριές!

Τα Υλικά μας για τη γαλατόπιτα:
Ταψί στρογγυλό Νο 35

2 λίτρα φρέσκο γάλα
360 γρ. ή 2+1/2 κούπες σιμιγδάλι ψιλό
420 γρ. ή 2+1/2 κούπες γεμάτες ζάχαρη
4 αυγά
2 κουταλιές βούτυρο Κερκύρας
2 βανίλιες
1 κουταλίτσα μπέικιν πάουντερ
1 ακέρωτο λεμόνι

ζάχαρη κρυσταλλική και κανέλα για πασπάλισμα στο τέλος (προαιρετικό). 



Πως το φτιάχνουμε:
Πλένουμε καλά το λεμόνι. Κόβουμε μια φαρδιά φλούδα και τη φυλάμε. Το υπόλοιπο το τρίβουμε στον τρίφτη (ψιλό) .
Προσθέτουμε το μπέικιν στο σιμιγδάλι και το ανακατεύουμε. 
Ρίχνουμε το γάλα, μισή κούπα ζάχαρη και τη φλούδα το λεμόνι σε μια κατσαρόλα φαρδιά και βάζουμε να βράσει σε μεγάλη θερμοκρασία ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα.




Όταν βράσει το γάλα χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στη μέση (δηλαδή αν έχει έξη υποδιαιρέσεις η εστία μας, το βάζουμε στο τρία) αρχίζουμε να ρίχνουμε το σιμιγδάλι λίγο λίγο και ανακατεύουμε με το σύρμα. 
Προσοχή! Το σιμιγδάλι "κάθεται" στον πάτο και πιάνει εύκολα, γι αυτό πρέπει να το ρίχνουμε λίγο λίγο να ανακατώνουμε γρήγορα να διαλυθεί και μετά ρίχνουμε το επόμενο. Σε περίπτωση που μας κάνει γρουμπούλια να έχουμε δίπλα μας έτοιμο το μίξερ και να χτυπήσουμε το μείγμα της κατσαρόλας σε χαμηλή ταχύτητα ώσπου να διαλυθεί.
Όταν το μείγμα της κατσαρόλας πάρει όλο το σιμιγδάλι και γίνει ένας πηχτός χυλός το αποσύρουμε από τη φωτιά.
Βάζουμε σ' ένα μπολ τα αυγά και τα χτυπάμε λίγο. 



Ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη, το ξύσμα λεμονιού και τις βανίλιες και χτυπάμε ώσπου να ομογενοποιηθούν.  
Προσθέτουμε λίγο λίγο το μείγμα των αυγών στο χυλό της κατσαρόλας και ανακατεύουμε γρήγορα με το σύρμα, αρκετά ώστε να ομογενοποιηθεί. Δεν βάζουμε πάλι την κατσαρόλα στη φωτιά. 
Βουτυρώνουμε το ταψί και το πασπαλίζουμε παντού και στα πλάγια με λίγο σιμιγδάλι και ρίχνουμε το χυλό.






Έχουμε ήδη προθερμάνει τον αερόθερμο φούρνο μας για 15' στους 170 βαθμούς. Ψήνουμε τη γαλατόπιτα στην ίδια θερμοκρασία για περίπου 1 ώρα. 
Προσοχή! Θα το παρακολουθούμε γιατί θα ροδίσει η επιφάνειά του νωρίτερα. Όταν ροδίσει θα σκεπάσουμε με αλουμινόχαρτο. Στα 45-50' θα τρυπήσουμε τη γαλατόπιτα με μαχαίρι κι αν δεν βγει στεγνό συνεχίζουμε το ψήσιμο και ξαναδοκιμάζουμε σε λίγο. Ο κάθε φούρνος έχει τις ιδιορρυθμίες του και το χρόνο του. 



Όταν ψηθεί το γλυκό μας το αφήνουμε να κρυώσει, το κόβουμε μπακλαβωτά και το πασπαλίζουμε αν θέλουμε με κανέλα και κρυσταλλική ζάχαρη. 
Πρέπει να περάσει τουλάχιστον μισή ώρα για να βγάλουμε κομμάτι από το ταψί. Πρέπει να έχει κρυώσει καλά. 
Μετά απολαμβάνουμεεεε!!!!!!

Συνέχεια

Οι Κουραμπιέδες με φυτίνη της θείας Μαρίας, είναι απολαυστικοί

Κουραμπιέδες με φυτίνη πολύ γευστικοί!!!! Η μαμά Χρύσα σας τους προτείνει όταν νηστεύετε, αλλά και όταν... δεν.....!!!! Είναι τόσοοοοο καλοί!!!!!!!!!!!!!!

Επειδή η μητέρα μου (γριούλα, αλλά κρατά τους θρησκευτικούς κανόνες) νήστευσε όλες τις μέρες πριν τα Χριστούγεννα, της έφτιαξα κουραμπιέδες με φυτίνη. Τη συνταγή την πήρα από την αδελφή της,τη Μαρία,που είναι "μανούλα" στα γλυκά. Έγιναν αφράτοι και μαλακοί και μοσχοβολούσαν βανίλια και μαστίχα!!! Η διαφορά είναι ότι δεν έχουν το απολαυστικό άρωμα του βουτύρου. Μου είπε όμως, για όσους δεν νηστεύουν, μπορούμε να βάλουμε 300 γρ. βούτυρο γάλακτος και 700 γρ. φυτίνη και να απολαύσουμε και το άρωμά του.

Τα Υλικά μας: 

Για 60 περίπου μεγάλα κομμάτια. 

αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, κοσκινισμένο και όσο πάρει (Να έχουμε αγοράσει 1+1/2 κιλό περίπου) 

1 φακελάκι μπέικιν πάουερ κοσκινισμένο και ανακατεμένο στο πρώτο κιλό αλευριού

2 κουταλίτσες κοφτές σόδα

1/2 λεμονιού χυμό                 

1 κιλό φυτίνη (χωρίς να την έχουμε λιώσει)

2 κούπες αμύγδαλα ξεφλουδισμένα και  καβουρδισμένα (μπορούμε και περισσότερα αν θέλουμε)

250 γρ. ζάχαρη άχνη για τη ζύμη

4-5 βανίλιες 

1 φλιτζάνι του καφέ μαστίχα, ή κονιάκ ή ούζο

1 φλιτζανι του καφέ αλισίβα 

Για το πασπάλισμα:

1 μπουκαλάκι ροδόνερο (προαιρετικό)

1 κιλό ζάχαρη άχνη 

Πως φτιάχνουμε τους κουραμπιέδες:

Έχουμε βγάλει τη φυτίνη εκτός ψυγείου από την προηγούμενη μέρα να μαλακώσει. Δεν τη λιώνουμε.

Έχουμε βράσει από το βράδυ 3 κουταλιές σ. στάχτη καθαρή, (όχι στάχτη  από τσίκνες και λίπη) σε 1 κρασοπότηρο νερό. Αφήνουμε όλη νύχτα να κατασταλάξει και το πρωί παίρνουμε από την κατασταλαγμένη αλισίβα 1 φλιτζανάκι και τη σουρώνουμε. 

Ετοιμάζουμε στο πάγκο μας όλα τα υλικά μας.

Το αμύγδαλο αν δεν το πάρουμε έτοιμο χοντροκομμένο και καβουρδισμένο, το ετοιμάζουμε μόνοι μας. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με νερό να βράσουν για λίγο και μετά ξεφλουδίζουν εύκολα. Τα απλώνουμε σε ταψάκι και τα ψήνουμε ελαφρά στο φούρνο στους 160 βαθμούς μέχρι να κιτρινίσουν ελαφρώς, περίπου 10 λεπτά. Τα βγάζουμε κι όταν κρυώσουν τα κόβουμε με το μαχαίρι σε τέσσερα κομμάτια. Μπορούμε να τα χτυπήσουμε στο γουδί ελαφρά, να μην γίνουν μικρά κομματάκια. Ποτέ δεν τα χτυπάμε στο Multi. 

Τη σόδα τη διαλύουμε μέσα στο χυμό λεμονιού.

Κτυπάμε στο μίξερ, στη μέγιστη ταχύτητα, τη φυτίνη, μέχρι να ασπρίσει να γίνει αφρός  σαν μαρέγκα. Τη χτυπώ πάνω από 30 λεπτά με τον μεγάλο μίξερ. Στη συνέχεια ρίχνουμε τη ζάχαρη άχνη. Συνεχίζουμε το χτύπημα γύρω στα 1ο λεπτά να ξαναγίνει αφροτό το μείγμα. Στη συνέχεια ρίχνουμε τη μαστίχα ή ότι άλλο ποτό θέλουμε ή και δυο μαζί, το χυμό λεμονιού με τη σόδα, τις βανίλιες και συνεχίζουμε το κτύπημα για 2-3 λεπτά. 

Για να πετύχει η ζύμη θέλει μαλακό ανακάτεμα (όχι ζύμωμα) και με το χέρι. 

Όταν ρίξουμε το αλεύρι που χρειάζεται η ζύμη μας για να είναι μαλακή, δεν πλάθουμε άλλο. Δεν πρέπει να κουράσουμε τη ζύμη μας γιατί θα βγει μετά το βούτυρο ή το λάδι.

 Όταν θα ρίχνουμε το αλεύρι πρέπει να διαλέξουμε αν θα συνεχίσουμε με το χέρι μας ή με το μίξερ. Αν συνεχίσουμε με το μίξερ χαμηλώνουμε στο μισό την ταχύτητα και αλλάζουμε τα χτυπητήρια όταν αρχίζει να πήζει ο χυλός. Θα πρέπει να έχει απορροφήσει το αλεύρι που ρίξαμε για να προσθέσουμε το επόμενο και λίγο λίγο κάθε φορά.

Εγώ γυρίζω το υλικό του μίξερ σε μεγάλη λεκάνη. Ρίχνω λίγο λίγο το αλεύρι με μια κουτάλα και ανακατώνω με ξύλινη κουτάλα μέχρι να πήξει. Μετά συνεχίζω με τα χέρια. 

Όταν γίνει πηχτός χυλός ρίχνω τα αμύγδαλα.

Προσοχή: Δεν ζυμώνουμε τη ζύμη μας. Την τραβάμε από τα τοιχώματα της λεκάνης προς τα μέσα με απαλές κινήσεις μέχρι να διαλύεται καλά το αλεύρι και μετά ξαναρίχνουμε.

Συνεχίζω να ρίχνω το αλεύρι με προσοχή ώστε να μείνει η ζύμη μαλακή. Αυτό είναι πολύ σημαντικό!!!  Αν δούμε ότι η ζύμη μας έσφιξε, λιώνουμε λίγη φυτίνη, παίρνουμε με τα χέρια μας λίγη κάθε φορά και πλάθουμε με τον τρόπο που ανέφερα μέχρι να μαλακώσει.

Η ζύμη είναι έτοιμη όταν δεν κολλά στα δάχτυλα και ξεκολλά εύκολα από τα τοιχώματα της λεκάνης αφήνοντάς τα καθαρά. Είναι προτιμότερο να κολλά λίγο παρά να ρίξουμε περισσότερο αλεύρι γιατί δεν θα γίνουν μαλακοί. Όταν θα αφήσουμε να ξεκουραστεί η ζύμη μας, το λιγότερο 3 ώρες, θα σφίξει λίγο οπότε μη μας φοβίζει αν κολλά ελαφρά στα δάχτυλά μας.

Απλώνουμε σε ταψί λαδόκολλα και ΔΕΝ τη λαδώνουμε. Τα μπαλάκια της ζύμης τα τοποθετούμε αραιά γιατί απλώνουν. 

Πλάθουμε μπαλάκια στρογγυλά περίπου 2+1/2 εκατοστά διάμετρο και 2 εκατοστά ύψος. Με το χοντρό μας δάκτυλο πιέζουμε ελαφρά στο κέντρο να κάνει μια λακουβίτσα. Θα κρατήσει καλύτερα το πασπάλισμα της άχνης. 

Πρέπει να προσέξουμε στο ταψί να έχουν όλα τα κομμάτια το ίδιο μέγεθος διαφορετικά δεν θα πετύχουν στο ψήσιμο. Τα μικρότερα θα ξεροψηθούν. Θα σας πω έναν έξυπνο τρόπο. Παίρνουμε αρκετή ζύμη και την απλώνουμε ομοιόμορφα με απαλές κινήσεις πάνω σε μια λαδόκολλα στο τραπέζι μας και υπολογίζουμε να απλωθεί με 1 εκατοστό περίπου πάχος. Με ένα ποτήρι του λικέρ ή φλιτζανάκι του καφέ πατάμε πάνω στη ζύμη. Βγάζουμε το κομματάκι ζύμης και το πλάθουμε στρογγυλό ή στο σχήμα που θέλουμε. Πειραματιζόμαστε μέχρι να βρούμε το κατάλληλο σκεύος που θα μας δώσει το επιθυμητό μέγεθος. Μετά είναι εύκολο πλέον και όλα τα κομμάτια θα είναι ισομεγέθη. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τα κουπάτ που έχουν διάφορα σχέδια, εγώ όμως τον κουραμπιέ θέλω να τον βλέπω στρογγυλό.

Έχουμε κάψει το φούρνο μας γύρω στα 15 λεπτά στους 200 βαθμούς. Μετά χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία. Με  αντιστάσεις στους 180 βαθμούς. Στον αερόθερμο στους 170 βαθμούς . Ψήνουμε για 15-20 λεπτά. 

Προσοχή: να μην αφήσουμε να κοκκινίσουν. Ίσα που να "σπάσει" το άσπρο χρώμα τους.

Έχουμε πασπαλίσει ζάχαρη άχνη σ' ένα μεγάλο ταψί και τοποθετούμε προσεκτικά τους κουραμπιέδες να κρυώσουν. Αν θέλουμε ραντίζουμε με ροδόνερο. Ποτέ δεν τους ραντίζουμε ζεστούς γιατί λασπώνουν. Εγώ δεν βάζω γιατί μου αλλοιώνει τα υπόλοιπα αρώματα που μου αρέσουν περισσότερο. 

Όταν κρυώσουν βάζουμε την άχνη σ΄ένα μικρό σουρωτήρι και τους πασπαλίζουμε. Την επομένη τους τοποθετούμε σε τάπερ που κλείνουν καλά για να διατηρηθούν μαλακοί. 

Αυτούς που θα τοποθετήσουμε στην πιατέλα σε σχήμα πυραμίδας θα τους σκεπάσουμε με τη διαφανή μεμβράνη, εκτός κι αν τους καταναλώσουμε σε 2-3 μέρες. Κάθε σειρά που βάζουμε στην πιατέλα τους πασπαλίζουμε με άχνη.

Επαναλαμβάνω τα μυστικά μου για να μην τα ξεχάσουμε:

1. Όσο περισσότερο κτυπήσουμε τη φυτίνη στο μίξερ τόσο περισσότερο αφράτοι θα γίνουν οι κουραμπιέδες μας. Πάντα στη μεγαλύτερη ταχύτητα.

2. Δεν ρίχνουμε ποτέ  αμμωνία. 

3. Αν συνεχίσουμε στο μίξερ να ρίχνουμε το αλεύρι, χαμηλώνουμε οπωσδήποτε την ταχύτητα, και βάζουμε τα χοντρά χτυπητήρια. 

4. Το αλεύρι λίγο λίγο και να διαλύεται καλά η προηγούμενη κουταλιά πριν ρίξουμε την επόμενη.

5. Η ζύμη μας να είναι πολύ μαλακή όταν θα τους πλάσουμε και να είναι ισομεγέθη όλα τα κομμάτια στο ταψί.

6. Καλά προθερμασμένος φούρνος.

7. Να μην ροδίσουν κατά το ψήσιμο. Γι αυτό θέλει χαμηλή θερμοκρασία η κουζίνα μας. Η κάθε κουζίνα έχει τις ιδιαιτερότητές της που μόνο εσείς γνωρίζετε. Γι αυτό πειραματιστείτε με το πρώτο ταψί αν χρειάζεται ψήσιμο στα 15 λεπτά ή περισσότερο. 

8. Τους πασπαλίζουμε με άχνη κρύους.

9. Τους διατηρούμε για πάρα πολύ καιρό σε τάπερ πολύ καλά κλεισμένο για να μην πάρουν υγρασία.

10. Εγώ δεν ρίχνω αυγό στους κουραμπιέδες μου γιατί τους κάνει τραγανούς. Μου θυμίζει μπισκότο πασπαλισμένο με άχνη. Στο στόμα μου τους θέλω μαλακούς, να λιώνουν. Η επιλογή είναι δική σας.

Συνέχεια

Κουραμπιέδες Μοσχομυριστοί και τα Δέκα Μυστικά μου

 Κουραμπιέδες παραδοσιακοί σημαίνει βούτυρο πρόβειο και αμύγδαλο!!!!!

Αυτή η φωτογραφία είναι εδώ χρόνια. Γιατί; Γιατί κάθε χρόνο κάνω την ίδια συνταγή!!! Παλαιότερα κάθε χρονιά δοκίμαζα και μια καινούργια συνταγή που είχε καλό αποτέλεσμα. Όμως από τότε που πήρα αυτή από τη φίλη Κατερίνα δεν την αλλάζω με καμία άλλη πλέον. Είναι η καλύτερη!!! Μοσχοβολάει το σπίτι, τρως έναν αφρό και φχαριστιέσαι γεύση, άρωμα, αμύγδαλα!!!! Θέλεις να φας κι άλλους κι άλλους!!!! Τρως με λίγα λόγια Κουραμπιέ!!!!!! 

Τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα μας όλα τα σπίτια μοσχοβολούν από τα αρώματα του κουραμπιέ. Ακόμη και το πιο φτωχικό θα τους φτιάξει και θα τους απολαύσει. Μια φορά σ' ένα χωριό της Μεσσηνίας (ήταν λίγες μέρες πριν το 15αυγουστο) μια γιαγιά με κέρασε κουραμπιέ με λάδι και ήταν πραγματικά αφρός. Γέμιζε το στόμα μου κι ευχόμουν να μην τελειώσει. Όταν τη ρώτησα πως τις έγιναν τόσο μαλακοί μου είπε ότι το μυστικό είναι να χτυπάς το λάδι ή το βούτυρο  πολύ ώρα μέχρι να γίνει ένας κάτασπρος αφρός. Έχω αναρτήσει και συνταγή για νηστίσιμους κουραμπιέδες με φυτίνη. Πατάμε τον σύνδεσμο  http://www.syntagesmamas.gr/2017/01/blog-post_78.html

Ας μην περιμένουμε λοιπόν τα Χριστούγεννα να απολαμβάνουμε τους παραδοσιακούς μας κουραμπιέδες. Σε πολλά μέρη της χώρας μας τους φτιάχνουν σε γάμους και σε ονομαστικές εορτές!!!!

Ο παραδοσιακός κουραμπιές θέλει αγνό πρόβειο βούτυρο. Αν εσείς νομίζετε ότι θα έχει βαριά μυρωδιά μπορείτε να βάλετε μισό βούτυρο πρόβειο και μισό αγελαδινό ή βιτάμ. Με λάδι οι κουραμπιέδες είναι μαλακοί, απλά δεν έχουν το άρωμα του βουτύρου.

Τα Υλικά μας: 

Για 60 περίπου μεγάλα κομμάτια. 

9 κούπες αλεύρι φαρινάπ, κοσκινισμένο (όσο πάρει)    

5 κούπες βούτυρο πρόβειο (μετρημένο με την κούπα       του αλευριού χωρίς να το έχουμε λιώσει)

ή 5 κούπες λάδι καλό

2 κούπες αμύγδαλα ξεφλουδισμένα και                      καβουρδισμένα (αν θέλουμε βάζουμε και περισσότερα)

2 κούπες ζάχαρη άχνη για τη ζύμη

4-5 βανίλιες 

1/2 φλιτζάνι του καφέ κονιάκ ή λικέρ μαστίχα

Για το πασπάλισμα:

1 μπουκαλάκι ροδόνερο (προαιρετικό)

1 κιλό ζάχαρη άχνη 

Πως φτιάχνουμε τους κουραμπιέδες μας:

Έχουμε βγάλει το βούτυρο εκτός ψυγείου από την προηγούμενη μέρα να μαλακώσει. Δεν το λιώνουμε.

Ετοιμάζουμε στο πάγκο μας όλα τα υλικά μας.

Το αμύγδαλο αν δεν το πάρουμε έτοιμο χοντροκομμένο και καβουρδισμένο, το ετοιμάζουμε μόνοι μας. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με νερό να βράσουν για λίγο και μετά ξεφλουδίζουν εύκολα. Τα απλώνουμε σε ταψάκι και τα ψήνουμε ελαφρά στο φούρνο στους 160 βαθμούς μέχρι να κιτρινίσουν ελαφρώς, περίπου 10 λεπτά. Τα βγάζουμε κι όταν κρυώσουν τα κόβουμε με το μαχαίρι σε δύο κομμάτια. Μπορούμε να τα χτυπήσουμε στο γουδί ελαφρά, αλλά να μην γίνουν μικρά κομματάκια. Ποτέ δεν τα χτυπάμε στο Multi. 

Κτυπάμε στο μίξερ, στη μέγιστη ταχύτητα, το βούτυρο ή το λάδι, μέχρι να ασπρίσει να γίνει αφρός  σαν μαρέγκα. Το λάδι δεν ασπρίζει σαν το βούτυρο γι αυτό το χτυπάμε μέχρι 15 λεπτά. Το βούτυρο το χτυπάμε πάνω από 30 λεπτά. Στη συνέχεια ρίχνουμε σε 2-3 δόσεις τη ζάχαρη άχνη. 

 Συνεχίζουμε το χτύπημα γύρω στα 1ο λεπτά να ξαναγίνει αφροτό το μείγμα. Στη συνέχεια ρίχνουμε το κονιάκ ή τη μαστίχα ή ότι άλλο ποτό θέλουμε ή και δυο μαζί, τις βανίλιες και συνεχίζουμε το κτύπημα για 2-3 λεπτά. 

Για να πετύχει η ζύμη θέλει μαλακό ανακάτεμα με το χέρι (όχι ζύμωμα). 

Όταν ρίξουμε το αλεύρι που χρειάζεται η ζύμη μας για να είναι μαλακή, δεν πλάθουμε άλλο. Δεν πρέπει να κουράσουμε τη ζύμη μας.

 Όταν θα ρίχνουμε το αλεύρι πρέπει να διαλέξουμε αν θα συνεχίσουμε με το χέρι μας ή με το μίξερ. Αν συνεχίσουμε με το μίξερ χαμηλώνουμε στο μισό την ταχύτητα και αλλάζουμε τα χτυπητήρια όταν αρχίζει να πήζει ο χυλός. 

Θα πρέπει να έχει απορροφηθεί το αλεύρι που ρίξαμε για να προσθέσουμε το επόμενο και λίγο λίγο κάθε φορά.

Εγώ γυρίζω το υλικό του μίξερ σε μεγάλη λεκάνη. Ρίχνω λίγο λίγο το αλεύρι με μια κουτάλα και ανακατώνω με ξύλινη κουτάλα μέχρι να πήξει. Μετά συνεχίζω με τα χέρια. 

Όταν γίνει πηχτός χυλός ρίχνω τα αμύγδαλα.

Προσοχή: Δεν ζυμώνουμε τη ζύμη μας. Την τραβάμε από τα τοιχώματα της λεκάνης προς τα μέσα με απαλές κινήσεις μέχρι να διαλύεται καλά το αλεύρι και μετά ξαναρίχνουμε.

Συνεχίζω να ρίχνω το αλεύρι με προσοχή ώστε να μείνει η ζύμη μαλακή. Αυτό είναι πολύ σημαντικό!!!  Αν δούμε ότι η ζύμη μας έσφιξε, λιώνουμε λίγη φυτίνη, παίρνουμε με τα χέρια μας λίγη κάθε φορά και πλάθουμε με τον τρόπο που ανέφερα μέχρι να μαλακώσει.

Η ζύμη είναι έτοιμη όταν δεν κολλά στα δάχτυλα και ξεκολλά εύκολα από τα τοιχώματα της λεκάνης αφήνοντάς τα καθαρά. Είναι προτιμότερο να κολλά λίγο παρά να ρίξουμε περισσότερο αλεύρι γιατί δεν θα γίνουν μαλακοί. Όταν θα αφήσουμε να ξεκουραστεί η ζύμη μας, το λιγότερο 3 ώρες, θα σφίξει λίγο, οπότε μη μας φοβίζει αν κολλά ελαφρά στα δάχτυλά μας.

Απλώνουμε σε ταψί λαδόκολλα και ΔΕΝ τη λαδώνουμε. Τα μπαλάκια της ζύμης τα τοποθετούμε αραιά γιατί απλώνουν. 

Πλάθουμε μπαλάκια στρογγυλά περίπου 2+1/2 εκατοστά διάμετρο και 2 εκατοστά ύψος. Με το χοντρό μας δάκτυλο πιέζουμε ελαφρά στο κέντρο να κάνει μια λακουβίτσα. Θα κρατήσει καλύτερα το πασπάλισμα της άχνης. 

Πρέπει να προσέξουμε στο ταψί να έχουν όλα τα κομμάτια το ίδιο μέγεθος διαφορετικά δεν θα πετύχουν στο ψήσιμο. Τα μικρότερα θα ξεροψηθούν. Θα σας πω έναν έξυπνο τρόπο. Παίρνουμε αρκετή ζύμη και την απλώνουμε ομοιόμορφα με απαλές κινήσεις πάνω σε μια λαδόκολλα στο τραπέζι μας και υπολογίζουμε να απλωθεί με 1 εκατοστό περίπου πάχος. Με ένα ποτήρι του λικέρ ή φλιτζανάκι του καφέ πατάμε πάνω στη ζύμη. Βγάζουμε το κομματάκι ζύμης και το πλάθουμε στρογγυλό ή στο σχήμα που θέλουμε. Πειραματιζόμαστε μέχρι να βρούμε το κατάλληλο σκεύος που θα μας δώσει το επιθυμητό μέγεθος. Μετά είναι εύκολο πλέον και όλα τα κομμάτια θα είναι ισομεγέθη. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τα κουπάτ που έχουν διάφορα σχέδια, εγώ όμως τον κουραμπιέ θέλω να τον βλέπω στρογγυλό.

Έχουμε κάψει το φούρνο μας γύρω στα 15 λεπτά στους 200 βαθμούς. Μετά χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία. Με  αντιστάσεις στους 180 βαθμούς. Στον αερόθερμο στους 170 βαθμούς . Ψήνουμε για 15-20 λεπτά. 

Προσοχή: να μην αφήσουμε να κοκκινίσουν. Ίσα που να "σπάσει" το άσπρο χρώμα τους.

Έχουμε πασπαλίσει ζάχαρη άχνη σ' ένα μεγάλο ταψί και τοποθετούμε προσεκτικά τους κουραμπιέδες να κρυώσουν. Αν θέλουμε ραντίζουμε με ροδόνερο. Ποτέ δεν τους ραντίζουμε ζεστούς γιατί λασπώνουν. Εγώ δεν βάζω γιατί μου αλλοιώνει τα υπόλοιπα αρώματα που μου αρέσουν περισσότερο. 

Όταν κρυώσουν βάζουμε την άχνη σ΄ένα μικρό σουρωτήρι και τους πασπαλίζουμε. Την επομένη τους τοποθετούμε σε τάπερ που κλείνουν καλά για να διατηρηθούν μαλακοί. 

Αυτούς που θα τοποθετήσουμε στην πιατέλα σε σχήμα πυραμίδας θα τους σκεπάσουμε με τη διαφανή μεμβράνη, εκτός κι αν τους καταναλώσουμε σε 2-3 μέρες. Κάθε σειρά που βάζουμε στην πιατέλα τους πασπαλίζουμε με άχνη.

Επαναλαμβάνω τα μυστικά μου για να μην τα ξεχάσουμε:

1. Όσο περισσότερο κτυπήσουμε το βούτυρο στο μίξερ τόσο περισσότερο αφράτοι θα γίνουν οι κουραμπιέδες μας. Πάντα στη μεγαλύτερη ταχύτητα.

2. Δεν ρίχνουμε ποτέ  αμμωνία. 

3. Αν συνεχίσουμε στο μίξερ για να ρίξουμε το αλεύρι, χαμηλώνουμε οπωσδήποτε την ταχύτητα, και βάζουμε τα χοντρά χτυπητήρια. 

4. Το αλεύρι λίγο λίγο και να διαλύεται καλά η προηγούμενη κουταλιά πριν ρίξουμε την επόμενη.

5. Η ζύμη μας να είναι πολύ μαλακή όταν θα τους πλάσουμε και να είναι ισομεγέθη όλα τα κομμάτια στο ταψί.

6. Καλά προθερμασμένος φούρνος.

7. Να μην ροδίσουν πολύ κατά το ψήσιμο. Γι αυτό θέλει χαμηλή θερμοκρασία η κουζίνα μας. Η κάθε κουζίνα έχει τις ιδιαιτερότητές της που μόνο εσείς γνωρίζετε. Γι αυτό πειραματιστείτε με το πρώτο ταψί αν χρειάζεται ψήσιμο στα 15 λεπτά ή περισσότερο. 

8. Τους πασπαλίζουμε με άχνη κρύους τους κουραμπιέδες.

9. Τους διατηρούμε για πάρα πολύ καιρό σε τάπερ πολύ καλά κλεισμένο για να μην πάρουν υγρασία.

10. Εγώ δεν ρίχνω αυγό στους κουραμπιέδες μου γιατί τους κάνει τραγανούς. Μου θυμίζει μπισκότο πασπαλισμένο με άχνη. Στο στόμα μου τους θέλω μαλακούς, να λιώνουν. Η επιλογή είναι δική σας.

Συνέχεια

Η καρυδόπιτα με σοκολάτα του σεφ Κ. Λιαπάτη

Η καρυδόπιτα με σοκολάτα θα σας απογειώσει σε γεύση και αρώματα!!!!

Αυτή η συνταγή είναι η σπεσιαλιτέ του γαμπρού μου Κώστα Λιαπάτη που είναι σεφ με μεγάλη πείρα. Νιώθεις τη σοκολάτα και το καρύδι στο στόμα σου και απογειώνεσαι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Υλικά:

Ταψί Νο 34

1. 14 αυγά
2. 16 κουταλιές σ. ζάχαρη
3. 16 κουταλιές σ. σιμιγδάλι ή φρυγανιά τριμμένη
4. 50 γρ. αλεύρι φαρινάπ
5. 1 κουταλιά σ. κακάο
6. 16 κουταλιές σ. σπασμένο καρύδι (όχι πολτοποιημένο)
7. 1 φακελάκι μπέϊκιν πάουερ
8. 3 βανίλιες
9. 2 φλυτζάνια κανονικά του καφέ τεντούρα (αν δεν έχουμε βάζουμε κονιάκ)
10. 3 κουταλιές ξύσμα πορτοκαλιού
11. 1/2 κουταλάκι κανέλα τριμμένη
12. 1/2 κουταλάκι γαρύφαλλο τριμμένο
13. 1/2 κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο

Σιρόπι:
4 ποτήρια νερού ζάχαρη
3 ποτήρια νερού νερό
1 ξυλάκι κανέλας
1 κουταλιά σ. μέλι
125 γρ. κουβερτούρα λυωμένη σε μπαιν μαρι
φλούδα από πορτοκάλι και λεμόνι

Πως φτιάχνουμε το γλυκό μας:

     Έχουμε βγάλει τα αυγά από το βράδυ έξω από το ψυγείο. Οι κουταλιές που μετράμε θα είναι σούπας, γεμάτες και κοφτές.

     Σε ένα μπολ τοποθετούμε τα σπασμένα καρύδια, το σιμιγδάλι ή την τριμμένη φρυγανιά, το αλεύρι, το μπέϊκιν, το ξύσμα πορτοκαλιού, τις βανίλιες, την κανέλα, μοσχοκάρυδο, το κακάο και το γαρύφαλλο (Αν σας αρέσει το έντονο άρωμά τους μπορείτε να βάλετε από 1 κουταλάκι κανέλα και 1 γαρύφαλλο. Εγώ τα βάζω πάντα). Τα ανακατεύουμε καλά.

     Σπάμε και χωρίζουμε τα αυγά. Σε ένα μπολ τα ασπράδια και σε ένα αρκετά μεγάλο τους κρόκους.

Ρίχνουμε στο μπολ με τους κρόκους τη ζάχαρη και τα κτυπάμε με το μίξερ αρκετή ώρα μέχρι να ασπρίσουν σχεδόν.

      Με καθαρά χτυπητήρια κτυπάμε με το μίξερ τα ασπράδια μέχρι να γίνει μια αφράτη μαρέγκα.

      Ρίχνουμε στο μπολ με τη ζάχαρη και τα αυγά, λίγο κάθε φορά από το μείγμα του καρυδιού, μετά της μαρέγκας, συνέχεια λίγη τεντούρα και ενώ συνεχίζουμε το χτύπημα με το μίξερ, επαναλαμβάνουμε μέχρι να ρίξουμε στο μπολ όλα τα υλικά και να ενσωματωθούν. Τα χτυπάμε 2'-3' λεπτά ακόμη όλα μαζί.

     Λαδώνουμε το ταψί και στα πλάγια με λίγο λάδι.

     Ρίχνουμε μέσα το υλικό μας και το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς σε φούρνο με αντιστάσεις, και 165-170 σε αερόθερμο, για 30' . Για να βεβαιωθούμε ότι ψήθηκε το γλυκό μας το τρυπάμε με ένα μαχαίρι και αν βγει τελείως στεγνό σημαίνει πως θέλει βγάλσιμο από το φούρνο.

     Όταν ψήνεται το γλυκό, βράζουμε και το σιρόπι. 

Σιρόπι:

Βάζουμε το νερό μαζί με τη ζάχαρη και ότι άλλο αρωματικό λέει η συνταγή μας, σε μέτρια προς δυνατή φωτιά κι ανακατεύουμε να λιώσει η ζάχαρη. Πριν δέσει τελείως ρίχνουμε το μέλι κι ανακατεύουμε να διαλυθεί. Το σιρόπι να γίνει ελαφρά προς το πηχτό ποτέ νερουλό. Συνήθως χρειάζεται 7΄-8΄από την ώρα που θα αρχίσει να βράζει.  Ένας τρόπος για να το καταλάβουμε είναι να πάρουμε με ένα κουτάλι σιρόπι και να το βάλουμε σε ένα λευκό πιάτο. Γυρίζουμε ελαφρά το πιάτο στο πλάι και τραβάμε με το κουτάλι μια αυλακιά. Αν δεν γίνεται αυλακιά τότε είναι νερουλό. Αν γίνεται καθαρή αυλακιά και δεν σμίγει το σιρόπι μέσα στην αυλακιά, τότε είναι πολύ πηχτό. Αν τραβώντας την αυλακιά αυτή χαράσσεται καθαρή και αμέσως σμίγει το σιρόπι, τότε είναι το σιρόπι που θέλουμε. Στο τέλος προσθέτουμε τη λιωμένη  κουβερτούρα. Ανακατώνουμε να σμίξει καλά η κουβερούρα με το σιρόπι και κατόπιν αποσύρουμε από τη φωτιά και να το αποσύρουμε από τη φωτιά. 
 'Εχουμε κρατήσει λίγη κουβερτούρα, για τη ρίξουμε πάνω στο γλυκό μας μετά το σιρόπι, όταν έχει κρυώσει αρκετά. Αν θέλουμε στολίζουμε το γλυκό με μερικές φράουλες κι επάνω τους λίγη κουβερτούρα.

Προσοχή: Το σιρόπι θα το ρίξουμε ζεστό αμέσως μόλις βγάλουμε το γλυκό από το φούρνο. Ρίχνουμε το σιρόπι παντού, με μια κουτάλα, ποτέ με την κατσαρόλα. Αφήνουμε το γλυκό στο ταψί να "ρουφήξει" καλά το σιρόπι και την επομένη μέρα το σερβίρουμε. 

Καλό είναι να παραμείνει στο ταψί με το σιρόπι μέχρι να καταναλωθεί όλο.

Παραλλαγή με βάση την καρυδόπιτα. Απλώνουμε επάνω κρέμα βανίλιας και στη συνέχεια σαντιγί.

Με 2 φακελάκια άνθος ορύζης βανίλιας Γιώτης φτιάχνουμε σύμφωνα με τις οδηγίες την κρέμα. Όταν κρυώσει την απλώνουμε πάνω στο γλυκό. Το βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να φτιάξουμε τη σαντιγί.

Με 2 φακελάκια Morfat Cornet με φυτικά λιπαρά φτιάχνουμε σύμφωνα με τις οδηγίες τη σαντιγί και την απλώνουμε πάνω στην κρέμα. Βάζουμε το γλυκό στο ψυγείο. Σε κάθε κομμάτι που σερβίρουμε ρίχνουμε από την κρέμα σοκολάτας που έχουμε φτιάξει.

Συνέχεια

Κέικ με καρύδα ο αφρός της γεύσης

Η μαμά Χρύσα σας προτείνει:

Κέικ με καρύδα για να γλυκαίνουμε την καθημερινότητά μας!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το κέικ με καρύδα, το κάνω όπως το παραδοσιακό κέικ μου και προσθέτω καρύδα στο χυλό.


Τα υλικά μας:

1. 500 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2. 2 κουταλάκια γλ. μπέικιν πάουντερ (όχι κοφτά)
3. 250 γρ. βιτάμ σε θερμοκρασία δωματίου
4. 440 γρ. ζάχαρη
5. 5 αυγά
6. 2 κούπες ινδική καρύδα 
7. 1 κούπα γάλα ή 1 κούπα χυμό φρέσκο πορτοκάλι ή μισό-μισό
8. 1 βανίλια
9. 1/2 κούπα κονιάκ ή ρούμι
10. Ξύσμα από ένα ακέρωτο λεμόνι

Πως φτιάχνουμε το κέικ καρύδας:

Έχω εκτός ψυγείου αρκετές ώρες το βούτυρο και τα αυγά. Το βούτυρο το έχω μισολιώσει σε μπεν μαρί ή στο φούρνο μικροκυμάτων. Αρκεί να λιώσει το μισό και κατά το κτύπημα θα γίνει μια ωραία κρέμα.

Στο μπολ του μίξερ κτυπώ το βούτυρο στο δυνατό για  2-3' να γίνει κρέμα και ρίχνω τμηματικά τη ζάχαρη και συνεχίζω το κτύπημα για 5' περίπου σε δυνατή ταχύτητα.

 Στη συνέχεια ρίχνω ένα ένα τα αυγά. Συνεχίζω το κτύπημα για 2-3'.

  Προσθέτω το κονιάκ  τα αρώματα και την καρύδα. Συνεχίζω 1-2΄, και ρίχνω στη συνέχεια διαδοχικά το αλεύρι με το γάλα στη μεσαία ταχύτητα.  Σταματώ το χτύπημα με το μίξερ 1-2 λεπτά μετά την ολοκλήρωση του αλευριού και δεν το ξαναχτυπώ!!!

 Βουτυρώνω και αλευρώνω (και στα τοιχώματα) δυο φόρμες για κέικ μέγεθος 23Χ13 εκ. Ρίχνω μέσα το χυλό.
Ο χυλός θα πρέπει να καταλαμβάνει τα 2/3 της φόρμας για να φουσκώσει και να γίνει το κέικ αφράτο.

Ψήνω το κέικ σε προθερμασμένο αερόθερμο φούρνο στου 180 βαθμούς για 45' . Δοκιμάζω πρώτα με ένα στεγνό μαχαίρι. Αν βγει καθαρό σημαίνει πως ψήθηκε. Το βγάζω από φούρνο, και αφήνω να κρυώσει περίπου 10'. Το αναποδογυρίζω σε πιατέλα και αν θέλω το πασπαλίζω με καρύδα.

Συνέχεια

Δίπλες της Γιαγιάς μου

Οι δίπλες αυτές είναι απλά οι καλύτερες δίπλες που έχω φάει ποτέ στη ζωή μου. Όποιος τις έχει δοκιμάσει έχει πει το ίδιο, ενώ τρελαίνονται ακόμα κι αυτοί που δεν τους αρέσουν οι δίπλες. Ο λόγος είναι ότι είναι πολύ αφράτες και λεπτές. Η συνταγή είναι της γιαγιάς μου η οποία δεν μπορεί όμως πια να τις φτιάξει. Ευτυχώς την έγραψα πριν χρόνια και ελπίζω τώρα να μη χαθεί ποτέ. Είναι ακριβώς όπως μου την είπε η γιαγιά. Εγώ δεν την έχω φτιάξει ποτέ γιατί δεν έχω το μηχάνημα για τις δίπλες. Θέλει αυτό το μηχάνημα που χρησιμοποιείται για τις χυλοπίτες.

Υλικά
10 αυγά ολόκληρα
1 ποτήρι κρασιού ούζο
1 κ.σ. ζάχαρη
λίγο αλάτι
4-5 κουταλιές ελαιόλαδο
1/2 κρασοπότηρο νερό
μαλακό αλεύρι όσο πάρει (υπάρχει και ένα που λέγεται καναδέζικο καουμπόυ κι είναι ακόμα καλύτερο) μεταξύ 500-1000 γρ

Παρασκευή
Αφού τα ζυμώσουμε πολύ καλά ώστε να σκληρύνει η ζύμη (να σκληρύνει μέσω ζύμωμα όχι με το να βάλουμε περισσότερο αλεύρι) αφήνουμε να ηρεμήσει 15 λεπτά
Μετά τις απλώνουμε με τη μηχανή, η ρύθμιση στο 7 ή 8. Το 7 είναι για χοντρές, 8 για λεπτές.

Βάζουμε ελαιόλαδο να κάψει στο δυνατό και μετά χαμηλώνουμε κομμένο.
Ρίχνουμε το φύλλο και περιμένουμε να πάει στην επιφάνεια και να κάνει φουσκάλες. Μετά γυρίζουμε το φύλλο από την άλλη μεριά και αμέσως αρχίζουμε και τη γυρίζουμε ως δίπλα γιατί μετά θα σκληρύνει. Περιττό να σας πω ότι παίρνει ώρες να κάνεις τόσες δίπλες αλλά η γιαγιά μου έφτιαχνε βουνά από δίπλες.

Στο τέλος αφού τις έχουμε αφήσει να κρυώσουν περιχύνουμε με μέλι και καρύδια αν θέλουμε (ακόμα και σκέτες είναι εκπληκτικές).

Συνέχεια

Πασχαλινά Κουλουράκια με πορτοκάλι και μαστίχα

Η μαμά Χρύσα προτείνει:

Τα Πασχαλινά κουλούρια με άρωμα μαστίχας και πορτοκαλιού!!!!

Εφέτος είπα να φτιάξω τη συνταγή της Αλέκας, για τα Πασχαλινά μου κουλούρια. Πέρυσι έφαγα από τα κουλουράκια της, μου άρεσαν κι αποφάσισα να τα κάνω κι εγώ. Είναι γεγονός ότι οι συνταγές μεταδίδονται από φίλους ή συγγενείς ή από κάποιους σεφ της τηλεόρασης, που κι αυτοί τις πήραν από κάπου αλλού, χωρίς να γνωρίζουμε τελικά ποιος τις πρώτο έφτιαξε. Εγώ πάντως τις αφιερώνω στο άτομο που μου έδωσε τη συνταγή. Έτσι τα φετινά κουλουράκια είναι αφιερωμένα στην αδελφή μου την Αλέκα!!!
Ποτέ δεν είχα φτιάξει κουλούρια Πασχαλινά με χυμό και ξύσμα πορτοκαλιού. Όσο για τη μαστίχα την έριχνα στη ζύμη, παρόλο που δεν την αναφέρουν οι συνταγές μου. Το άρωμα της βανίλιας και της μαστίχας μου αρέσουν πολύ, κι όπου νομίζω ότι πηγαίνουν τα προσθέτω.
Τελικά εφέτος τα κουλουράκια μου έγιναν πεντανόστιμα γεμάτα αρώματα.

Τα Υλικά μας για τα κουλουράκια πορτοκαλιού και μαστίχας:

Βγαίνουν περίπου 80 κομμάτια

• 500 γρ. βούτυρο Flora
• 1500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο
• 500 γρ. ζάχαρη (Εγώ έβαλα 600 γρ. γιατί μου αρέσουν να είναι αρκετά γλυκά)
• 4 αυγά (Βάζω χωριάτικα και φρέσκα)
• 2 κουταλάκια μπέικιν πάουερ (ανακατωμένο μέσα στο αλεύρι)
• 4 πορτοκάλια μεγάλα ζουμερά, ο χυμός τους
• 4 πορτοκάλια μεγάλα το ξύσμα τους
• 1 κουταλάκι κοφτό αλάτι
• 3/4 κουταλάκι μαστίχα Χίου κοπανισμένη (εγώ έβαλα 1 κουταλάκι)
• 1 κουταλάκι σόδα διαλυμένη σε χυμό πορτοκαλιού
• 2 βανίλιες
• 1 αυγό για το άλειμμα των κουλουριών

Πως φτιάχνουμε τα κουλουράκια μας:

Δεν θα ξεχάσουμε από το προηγούμενο βράδυ να βγάλουμε τα αυγά και το βούτυρο από το ψυγείο. Πρέπει να έχουν θερμοκρασία δωματίου. Δεν το λιώνουμε το βούτυρο!
Τη μαστίχα τη βάζουμε το προηγούμενο βράδυ στην κατάψυξη για να σκληρύνει. Με αυτόν τον τρόπο θα γίνει εύκολα σκόνη όταν την επομένη τη χτυπήσουμε με στο γουδί.
Ετοιμάζουμε ζυγισμένα όλα τα υλικά μας πάνω στον πάγκο εργασίας. Έχουμε ξύσει και έχουμε στύψει τα πορτοκάλια.

Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο όση ώρα χρειάζεται για να γίνει σαν αλοιφή. Ρίχνουμε τη ζάχαρη σε 2-3 δόσεις και σε 5΄περίπου ρίχνουμε τη βανίλια, τη μαστίχα, το αλάτι, τα αυγά ένα ένα ολόκληρα, το ξύσμα και το χυμό πορτοκαλιού με τη σόδα.

Συνεχίζεται το χτύπημα για 5΄περίπου και αρχίζουμε να ρίχνουμε το αλεύρι με μια κουτάλα, ενώ το μίξερ δουλεύει συνέχεια. Προσοχή με το αλεύρι. Ανάλογα με το χυμό πορτοκαλιού ίσως χρειαστεί λιγότερο ή περισσότερο από τα 1500 γρ. Εμείς ας έχουμε κοσκινίσει λίγο περισσότερο για να το έχουμε έτοιμο.

Προσοχή στη ζύμη μας. Όταν αρχίζει να πήζει η ζύμη τη γυρίζουμε σε μια λεκάνη και ρίχνουμε λίγο λίγο το αλεύρι και αναδιπλώνουμε τη ζύμη από τα τοιχώματα της λεκάνης προς τα μέσα (εσωτερικό). Όταν αρχίζει και ξεκολλά εύκολα από τα πλάγια της λεκάνης, η ζύμη μας είναι έτοιμη. Θα πρέπει να κολλά ελάχιστα στα χέρια. Θα τη σκεπάσουμε με διαφανή μεμβράνη και θα την αφήσουμε να ξεκουραστεί οπωσδήποτε για 30΄έως 60΄. Ευκαιρία να ξεκουραστούμε κι εμείς πίνοντας το καφεδάκι μας!!!!

Η ζύμη μας  θα έχει φουσκώσει και θα έχει σφίξει λίγο,  γι αυτό το λόγο σταματάμε το αλεύρι όταν κολλάει ελάχιστα στα χέρια μας. Σφίγγει την ώρα που ξεκουράζεται. Όταν λέμε σφίγγει, εννοώ, ότι δεν κολλά πλέον στα χέρια κατά το πλάσιμο των κουλουριών. Είναι πολύ μαλακή και πλάθεται με μεγάλη ευκολία.
Έχουμε απλώσει στα ταψιά μας λαδόχαρτο κουζίνας.

Πλάθουμε τα κουλουράκια μας χοντρά όσο το μεγάλο μας δάχτυλο και τα τοποθετούμε αραιά στο ταψί γιατί φουσκώνουν και απλώνουν.

Προθερμαίνουμε το φούρνο μας σε μεγάλη θερμοκρασία για 15΄και μετά για 10' ακόμη στους 170 βαθμούς που θα ψήνουμε τα κουλούρια μας.
Πριν τοποθετήσουμε το ταψί στο φούρνο, αλείφουμε τα κουλούρια με ένα πινέλο με το χτυπημένο αυγό. Αν θέλουμε δεν το βάζουμε.
Ψήνουμε για 20-25΄στους 170 βαθμούς σε αερόθερμη κουζίνα και στους 180 με αντιστάσεις. Στην ουσία όταν ροδίσουν ελαφρά τα κουλούρια είναι έτοιμα, γι αυτό ο χρόνος ψησίματος είναι σχετικός.
Όταν τα βγάζουμε από το φούρνο τα απλώνουμε στο τραπέζι πάνω σε μεγάλο λαδόχαρτο μέχρι να κρυώσουν.

Την ίδια μέρα τα τοποθετούμε σε μεγάλα μπολ που σκεπάζουν καλά, για να μας διατηρηθούν μαλακά.

Συνέχεια