Η μαμά ήρθε για να μείνει

Μη με φανταστείτε καμιά παραδοσιακή μαγείρισσα με σκούφο και ποδιά. Είμαι μια σύγχρονη γυναίκα που αγαπώ το καλό φαγητό και μ΄αρέσει να δοκιμάζω νέες γεύσεις.

Το μαγείρεμα είναι τέχνη!!!

Ένα έργο τέχνης για να είναι επιτυχημένο θα πρέπει ο καλλιτέχνης να δώσει όλη του την προσοχή, την αγάπη, τη φροντίδα και το κέφι του !! Να είναι εκεί! Να το ζει την ώρα που δημιουργεί! Να έχει φαντασία.

Τι πιο απλό από μια ομελέτα; Τι χρειάζεσαι; Αυγά, λάδι, αλάτι। Αν ασχοληθείς με μεράκι θα ανοίξεις το ψυγείο και θα σκεφτείς τι άλλα υλικά έχω για να κάνω την ομελέτα μου πιο γευστική; Αν βρεις λίγο ζαμπόν, ή μπεϊκον, ή λουκάνικο, τυρί φέτα, ή οποιοδήποτε ημίσκληρο τυρί, ακόμη και κάποια πιπεριά (οποιουδήποτε χρώματος), λίγο άνηθο, λίγο χλωρό ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι, μπορείτε να δημιουργήσετε κάνοντας κάποιους συνδυασμούς της αρεσκείας σας, ένα υπέροχο δικό σας πιάτο!!!

Αν δεν πετύχετε το φαγητό σας με την πρώτη δοκιμή, μην απογοητευτείτε! Χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Όλοι ξέρετε, ότι κανείς δεν γεννήθηκε μαθημένος! Η συμμετοχή του νου μας και της φαντασίας μας στην επανάληψη μας κάνει γνώστες!

Αν κάψατε το φαγητό σας, σημαίνει ότι μαγειρεύετε χωρίς να συμμετέχετε. Στην σημερινή εποχή που τρέχουμε να τα προλάβουμε όλα, και δεν διαθέτουμε τον ανάλογο χρόνο στα πράγματα που κάνουμε, είναι φυσικό να γίνουν τέτοια λάθη. Δεν στενοχωριόμαστε! Πολλές φορές μπορούμε να σώσουμε το φαγητό. Κάποτε η κόρη μου μου έλεγε συνέχεια: Σαν το "ψητό μοσχάρι κατσαρόλας" της γιαγιάς της Δέσποινας δεν το πετυχαίνεις. Κάποια στιγμή της αποκάλυψα την αλήθεια!!

Η γιαγιά η Δέσποινα είχε όλα τα παιδιά της και τα εγγόνια της "τραπέζι" Κυριακή μεσημέρι. Η σπεσιαλιτέ της το μοσχάρι ψητό της κατσαρόλας. Κάποια στιγμή μπαίνω στην κουζίνα και μυρίζομαι "κάψιμο"!! Όταν τη φώναξα να έλθει, άρχισε να φωνάζει και να οδύρεται ότι πάει χαμένο 3 κιλά μοσχάρι.... , και τι θα φτιάξει τώρα..... Μη μου στενοχωριέσαι της είπα η κατάσταση σώζεται. Καθαρίσαμε με το μαχαίρι όλο το καμένο μέρος. Βάλαμε άλλη κατσαρόλα στη φωτιά με λίγο λάδι και λίγο βούτυρο καλό (για έντονη μυρωδιά) σοτάραμε 3 σκελίδες σκόρδο, μια πιπεριά σε χονδρές φέτες, ρίξαμε ένα ποτήρι (νερού) λευκό κρασί, το αφήσαμε να εξατμιστεί, προσθέσαμε τα καθαρισμένα κομμάτια του κρέατος, δύο φύλλα δάφνης, πιπέρι, έναν κύβο ζωμό μοσχαριού και ένα ποτήρι νερό και καθίσαμε στην κουζίνα να δοκιμάζουμε κάθε τόσο, να δούμε τι θα βγει! Αλάτι δεν ρίξαμε , αν χρειαζόταν θα το προσθέταμε στην πορεία. Έως ότου βράσει το κρέας μας , τηγανίσαμε κυδωνάτες πατάτες σε χαμηλή θερμοκρασία ώσπου να ροδίσουν και όταν η σάλτσα μας έμεινε τόση, όση χρειάζεται για δέκα άτομα, ρίξαμε τις πατάτες (αφού τις αλατίσαμε) μέσα στη κατσαρόλα με το κρέας, τις ανακατέψαμε ελαφρά με ξύλινη κουτάλα, αφήσαμε 2-3 λεπτά να "πάρουν" σάλτσα και γεύση φαγητού και κατεβάσαμε από τη φωτιά το φαγητό μας .

Η γιαγιά η Δέσποινα ήταν όλο αγωνία στο τραπέζι, αλλά κανείς δεν κατάλαβε τίποτε, αντίθετα της έλεγαν μπράβο για την επιτυχία του φαγητού.

Αφού άκουσε η κόρη μου την ιστορία του "πετυχημένου φαγητού" μου είπε: Αν είναι να γίνεται τόσο νόστιμο το "ψητό κρέας κατσαρόλας" να το αφήνεις κι εσύ να σου "καίγεται" λίγο!!!!

Η τύχη με βοήθησε να ταξιδέψω σχεδόν σ' όλη την χώρα μου. Η κουζίνα που μου άρεσε πιο πολύ ήταν των νησιών μας και ιδιαίτερα της Κρήτης. Τις καλύτερες πίτες όμως τις φτιάχνουν στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία. Επειδή είμαι αυθόρμητος και εκφραστικός τύπος, έδινα συγχαρητήρια στον μάγειρα όταν έτρωγα κάτι "ιδιαίτερο", κάτι γευστικότατο και με τα καλά μου λόγια τους αποσπούσα και τη συνταγή!

Έτσι πριν πολλά χρόνια ξεκίνησε η ιδέα να συγκεντρώνω συνταγές και να τις μαγειρεύω. Στην πορεία, όσα περιοδικά είχαν συνταγές έκοβα τα φύλα και τις συγκέντρωνα σε ένα ντοσιέ. Αγόραζα περιοδικά με συνταγές. Θα έχω συγκεντρώσει γύρω στις 2οοο συνταγές. Από αυτές έχω περάσει σε τετράδια (για να τις βρίσκω εύκολα) κάποιες που μου άρεσαν περισσότερο, που δεν ήταν πολύπλοκες και που ταίριαζαν στην ιδιοσυγκρασία γεύσεων της οικογένειάς μου.

Τώρα πλέον είμαι σε θέση παίρνοντας μια βασική συνταγή να προσθέτω υλικά από τις δικές μου εμπειρίες και να βγαίνει κάτι διαφορετικό και νόστιμο।

Θα προσπαθήσω να σας ευχαριστήσω με απλές συνταγές για την καθημερινότητα και κάποιες "ιδιαίτερες" για να εντυπωσιάσετε τους καλεσμένους σας. Θα προσπαθήσω επίσης να συνεχίσω επάξια το έργο της κόρης μου, η οποία κληρονόμησε το μεράκι μου για τη μαγειρική (που κι εγώ το κληρονόμησα από τη μητέρα μου, που την έλεγαν "χρυσοχέρα") και η οποία αυτή της την αγάπη για το καλό φαγητό θέλησε να τη μοιραστεί μαζί σας. Είμαι υπερήφανη για την κόρη μου όχι μόνο γιατί "δίνεται ολόψυχα" στην παρασκευή ενός φαγητού, αλλά για τον προγραμματισμό της, την υπομονή της, τη σημασία που δίνει στην λεπτομέρεια, την εκλεκτικότητα όχι μόνο στις γεύσεις αλλά για τα πάντα. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, δεν αφήνει τίποτα χωρίς να το επεξεργαστεί!

Ευχαριστώ την κόρη μου, ακριβώς για την προσωπικότητα που έχει, ευχαριστώ το Θεό που μου την χάρισε!!! και ευχαριστώ κι όλους εσάς που θα εμπιστευτείτε τις επιλεγμένες συνταγές που θα σας παραθέτω (συνταγές δικές μου, από φίλες μου, από μάγειρες που γνώρισα ανά την Ελλάδα και από περιοδικά).

Με αγάπη η μαμά.

Συνέχεια

Πρόσκληση της μαμάς μου στο blog

Όπως έχω αναφέρει το έναυσμα για τη δημιουργία αυτού του blog είναι η μαγειρική της μαμάς μου και το σημειωματάριο με τις συνταγές της που μου χάρισε πριν κάποια χρόνια στη γιορτή μου. Το μεράκι της μαμάς μου για τη μαγειρική μου προκάλεσαν και εμένα το ενδιαφέρον να αναζητήσω τις καλύτερες συνταγές και να τις καταγράψω. Για αυτό το λόγο οι συνταγές που έχω δημοσιεύσει προέρχονται από διάφορες πηγές ή είναι δικές μου εμπνεύσεις.
Είμαι πολύ χαρούμενη που επιτέλους η μαμά μου είναι έτοιμη να προσθέσει και αυτή τις συνταγές της στο blog αφού της πήρα ένα laptop και της έδειξα πως να καταχωρεί την τελευταία φορά που ήλθα στην Ελλάδα (είναι ακόμα όμως αρκετά άσχετη με τις λειτουργίες του υπολογιστή οπότε αναμένω ότι θα κάνει μερικά λαθάκια στην αρχή). Την προσκάλεσα λοιπόν ως πρόσθετο συγγραφέα του blog και από εδώ και πέρα θα υπογράφει ως "Η Μαμά".
Είναι πολύ ενθουσιασμένη με το εγχείρημα και έτοιμη να προσθέσει πολλές συνταγές όπως μου λέει. Μου φαίνεται ότι θα γράφει από εδώ και πέρα περισσότερο από μένα. Οπότε "Καλωσόρισες μαμά".


Υ.Γ. Σε λατρεύω μαμά μου, είσαι για μένα η καλύτερη του κόσμου

Συνέχεια

Μικρές συμβουλές από τη μαμά

Στο συνταγολόγιο που μου έχει δωρίσει η μητέρα μου έχει γράψει ένα κείμενο με αυτόν ακριβώς τον τίτλο και τις συμβουλές που θα παραθέσω. Το θεώρησα πολύ γλυκό.

• Να φτιάχνεις ένα καλό-μπελαλίδικο φαγητό όταν είσαι ξεκούραστη ή όταν έχεις πολύ κέφι.
• Όταν μαγειρεύεις θα κάνεις μόνο αυτό. Το φαγητό για να επιτύχει θέλει αφοσίωση, αγάπη και αποκλειστικότητα! (κάτι σου θυμίζει αυτό;)
• Το μαγείρεμα είναι δημιουργία! Τυχόν λάθη ή παραλείψεις μη σε απογοητεύουν. Είναι χρυσές εμπειρίες που θα σε κάνουν καλύτερη.
• Μάθε να εκτιμάς και να αγαπάς τα αγαθά που μας δίνει ο Θεός. Όμως τίποτα δε μας χαρίζεται, όλα για να γίνουν ή να αποκτηθούν θέλουν κόπο και χρήμα, γι' αυτό κάτι που μπορείς να ξαναχρησιμοποιήσεις μη το πετάς. Μάθε τα φαγητά που σου μένουν να τα συνδυάζεις την επομένη με κάτι άλλο για να γίνονται εξίσου νόστιμα και δελεαστικά.
• Μπορείς να αγοράζεις αρκετό μαϊντανό ή άνιθο, δυόσμο, σέλινο κλπ φρέσκα, να τα πλένεις, να τα ψιλοκόβεις, να τα βάζεις σε σακουλάκια και να τα διατηρείς στην κατάψυξη ώστε να μη ξεμένεις ποτέ από αυτά. Έτσι αν δεν τύχει να έχεις φρέσκα θα παίρνεις την ποσότητα που θέλεις, θα ξανακλείνεις καλά το σακουλάκι και πάλι στην κατάψυξη.
• Για να ξεφορμάρεις παγωμένο γλυκό τοποθετείς για 1' λεπτό το σκεύος του σε δοχείο (που να το χωράει) με ζεστό νερό.
• Για να ξεφορμάρεις ένα ζεστό γλυκό, σκεπάζεις τη φόρμα ή το ταψί με ένα καπάκι και επάνω απλώνεις ένα βρεγμένο πανί. Οι υδρατμοί που θα γυρίζουν μέσα στη φόρμα θα μαλακώσουν τα "πιασμένα" σημεία και το γλυκό θα βγει από τη φόρμα. Αν αρνείται τότε χάραξε γύρω-γύρω εσωτερικά τα τοιχώματα με ένα μαχαίρι.
• Το κρέας αμαγείρευτο διατηρείται στο ψυγείο 2-3 μέρες, ο κιμάς ένα 24ωρο. Για να διατηρηθούν καλύτερα τα βγάζουμε από τη συσκευασία τους και τα σκεπάζουμε μέσα σε ένα μπολ με πιάτο ή αλουμινόχαρτο.
• Στα βραστά κολοκυθάκια ρίχνουμε λίγη σόδα για να διατηρήσουν το πράσινο χρώμα τους.
• Στα μπιφτέκια ρίχνουμε ξύδι ή ούζο για να είναι μαλακά.
• Στα κρέατα που σβήνεις με κρασί αν δεν έχεις μπορείς να χρησιμοποιήσεις κονιάκ ή μπύρα.
• Για ψητό της κατσαρόλας κατάλληλα κρέατα είναι το κιλότο και η ουρά.
• Αν το φαγητό σου έχει υγρά και έχει γίνει το κρέας για να γίνει πηχτή η σάλτσα ρίχνουμε 2 κουταλάκια κορν φλάουερ διαλυμμένο σε 2 δάχτυλα κρύο νερό. Αν δεν έχω κορν φλάουερ βάζω αλεύρι.
• Όπου πάει ντομάτα ή χυμός ντομάτας βάζε και μια κουταλιά ζάχαρη,ακόμα και στα γεμιστά.
• Όταν έχουν μαυρίσει οι κατσαρόλες, τις γεμίζουμε με νερό, ρίχνουμε ένα ποτήρι ξύδι και τις αφήνουμε να βράσουν για λίγα λεπτά.
• Το φιλέτο από κοτόπουλο και το χοιρινό κατσαρόλας, τα σοτάρουμε πολύ ελαφρά από όλες τις πλευρές, χωρίς να ροδίσουν και τα μαγειρεύουμε πάντα σε χαμηλή θερμοκρασία, διαφορετικά σκληραίνουν.

Συνέχεια

Το έναυσμα για τη δημιουργία αυτού του blog

Η μητέρα μου θεωρείται από τις καλύτερες μαγείρισσες από όλους όσους έχουν δοκιμάσει τα φαγητά της. Είμαι συνηθισμένη να με ρωτάνε φίλοι και γνωστοί πότε θα ξανακάνουμε τραπέζι. Εκφράζουν πολλές φορές την απορία γιατί δεν ασχολείται επαγγελματικά με αυτό το χόμπυ της. Γιατί πρόκειται για χόμπυ. Μαζεύει συνταγές από όποια πηγή βρίσκει, από εστιατόρια στα οποία ανακαλύπτει μια καινούρια σπεσιαλιτέ, ντόπιους κατοίκους για παραδοσιακά φαγητά, φιλικά σπίτια που επισκέπτεται, περιοδικά. Τις έχει οργανώσει σε τόμους κατά πηγή, είδος και αλφαβητική σειρά και έχει ευρετήριο για να μπορεί να τις βρίσκει. Δε μπορώ να υπολογίσω πόσες συνταγές έχει, πάνω από 1000 σίγουρα. Δεν τις έχει μαγειρέψει φυσικά όλες. Κάποιες τις έχουν προκαλέσει περισσότερο το ενδιαφέρον, κάποιες τις δίνουν ιδέες για να δημιουργήσει κάτι δικό της.
Μου έχει "κολλήσει" κι εμένα το μεράκι της για τη μαγειρική. Δεν έχουμε όμως πάντα τα ίδια γούστα. Π.χ. εμένα μου αρέσει να χρησιμοποιώ πολύ λιγότερο ελαιόλαδο στα φαγητά μου. Διαφωνούμε κιόλας πολλές φορές ποιος είναι ο βέλτιστος τρόπος παρασκευής, τι είναι πιο νόστιμο αλλά τελικά κερδίζουμε και οι δύο από τις διαφωνίες μας.
Το 2004 στη γιορτή μου, μου έκανε δώρο ένα σημειωματάριο ως συνταγολόγιο που είχε ήδη γράψει τις συνταγές που έφτιαχνε πιο συχνά. Στον πρόλογο έγραψε:

Χρόνια σου Πολλά
όμορφα, γλυκά και ισορροπημένα.
Αυτό το τετράδιο είναι ένα μικρό ενθύμιο για να σε συντροφεύει στις όμορφες και δημιουργικές στιγμές της κουζίνας σου!! Αγαπάς το καλό φαγητό γι'αυτό πιστεύω ότι θα γίνεις καλύτερη μαγείρισσα από μένα και στο εύχομαι!!!

Με πολύ αγάπη
στη μονάκριβή μου
η μαμά

Μου το έκανε δώρο γιατί τις παραπονιόμουνα ότι ποτέ δε θυμάμαι τις συνταγές απ' έξω όσες φορές κι αν της έχω φτιάξει και ότι κάθε φορά έπρεπε να την πάρω τηλέφωνο για να τη ρωτήσω για κάτι. Ήθελα κι εγώ ένα συνταγολόγιο όπως τα δικά της αλλά δεν ήξερα από που να αρχίσω.
Πριν έξι μήνες έψαχνα στο internet για το πως φτιάχνονται τα παπουτσάκια μελιτζάνες γιατί είναι από τα φαγητά που δε μας έχει φτιάξει ποτέ. Έπρεπε να διαβάσω πολλές συνταγές για να ξεκαθαρίσω τι μου ταιριάζει, μερικές δεν αναλύονταν αρκετά, με άλλες δε συμφωνούσα για την παρασκευή της μπεσαμέλ. Τελικά με τον τρόπο που τα έφτιαξα βγήκαν πολύ πετυχημένα; αλλά όταν την προηγούμενη εβδομάδα θέλησα να τα ξαναμαγειρέψω πάλι δε θυμόμουνα πως γίνονται. Οπότε ξαναέψαξα στο internet να βρω τις σελίδες που είχα επισκεφτεί και ξαναμάλωσα για άλλη μια φορά τον εαυτό μου που δεν κατέγραψα τη διαδικασία παρασκευής που ακολούθησα. Τις περισσότερες φορές το ξεχνάω.
Οπότε μου ήρθε η ιδέα. Γιατί να μην τις καταγράψω στο Internet αντί να της κρατάω μόνο σε ένα χειρόγραφο σημειωματάριο που μπορεί να το χάσω, να μου καταστραφεί. Με αυτό τον τρόπο θα τις μοιραστώ κιόλας με περισσότερο κόσμο. Έτσι κι αλλιώς αυτό κάνουμε αλλά σε μικρότερο κύκλο. Δοκιμάζουμε κάτι που μας αρέσει και ζητάμε από την οικοδέσποινα να μας αποκαλύψει πως το έφτιαξε, αυτοί που μας επισκέπτονται κάνουν το ίδιο και τελικά έχουμε μία συνταγή που ονομάζεται "Κουλουράκια Βάσως" ενώ δε τη γνωρίζουμε αυτή τη Βάσω αλλά κάποιος άλλος μας την έχει δώσει.
Σκοπός μου είναι να καταγράψω όλες τις συνταγές που ήδη μου αρέσουν. Οι περισσότερες θα είναι σίγουρα της μαμάς μου αλλά έχω και άλλες δικής μου έμπνευσης, συγγενών, φίλων κλπ. Ελπίζω κιόλας ότι και άλλοι θα μοιραστούν τα μυστικά τους, θα προτείνουν τις δικές τους συνταγές.

Συνέχεια